Racefiets update april

April vloog voorbij. Een van de eerste fietsritten van deze maand was op 8 april, en dit was meteen mijn allereerste evenement. De Ronde van Súdwest-Fryslân! Het was leerzaam in alle opzichten. Het begon al met het afhalen van de stempelkaart in de sporthal. Zet je fiets maar ergens neer, die zie je later wel weer terug. Wel goed onthouden waar die staat, zo tussen al die andere. Ik startte de tocht met twee medefietsers. Na 20 km was ik hen al kwijt, ze hadden een veel sneller tempo. Bovendien nam ik ergens een verkeerde afslag, waardoor ik een km of 4 extra om fietste. Achteraf bleek ik niet de enige die op dat punt verkeerd gereden was.

Onderweg fietste ik fijn mijn eigen tempo. Soms ging dat voor mijn gevoel heel hard, soms heel langzaam. Het was ontzettend mooi en warm weer, het waaide nauwelijks. Perfecte omstandigheden dus. Na ongeveer 60 km kwam ik andere bekenden tegen en ben ik tot 75 km achter hen aangehaakt. Op 75 km had ik even pauze bij de laatste stempelpost. Daar stond familie voor de support, en trof ik ook de twee medefietsers van het begin van de tocht weer. Met z’n drieën hebben we het laatste gedeelte gefietst. Wederom merkte ik wel dat hun tempo veel hoger lag dan die van mij. Na 90 km (voor mij iets meer dus) kwamen we aan bij de finish en kregen we een medaille. Vermoeide benen, maar nog lang niet kapot. Dat voelde goed en gaf vertrouwen dat ik nog wel veel meer aan kan.

De weken daarna fietste ik wanneer het kon. Gemiddeld zo’n twee keer per week. De ene keer bleef het bij 40 km, de andere keer tikte ik de 121 km aan. Ik ging voor andere fietsnavigatie, de Wahoo Elemnt Bolt. Hij piept wanneer ik verkeerd rij (handig!) en heeft een tracking functie, zodat de familie waar ik onderweg langs fiets precies weet wanneer de koffie klaar moet staan (ook handig!). De routekaarten zijn gedetailleerd en goed leesbaar. En hij synchroniseert moeiteloos met de app op mijn telefoon en met Strava. Kortom, een hele goede investering!

De 121 km rit was een speciale training, namelijk de hele bovenste lus van de Elfstedenroute. Het was wederom een warme dag en ik stapte in alle vroegte met fiets en al in de trein naar Franeker. Vanaf daar fietste ik de bovenste lus tot ik weer in Sneek was. Iedereen roept altijd dat de bovenste lus zo’n vervelende stuk van de route is. Dat wilde ik wel eens zien. Nou, op het rottige stenen fietspad bij Hallum en het saaie rechte stuk tussen Dokkum en Leeuwarden na, was er wat mij betreft weinig mis met de route. Met tussendoor een lekkere lunch op het terras in Dokkum was het echt een heerlijke rit. Wat uiteraard ook meehielp, was het mooie warme weer en het feit dat ik in korte mouwen en korte broek kon fietsen. Na afloop had ik wel echt vermoeide benen en knieën. Niet zo vreemd natuurlijk, na zo’n 6 uren op de fiets. Het was mijn langste afstand tot dusver. En dan te bedenken dat dit dan de helft van de Elfstedentocht is.. maar toch zie ik dat heel positief in.

Ik fietste ook weer een keer mee met de fietsclub. Langs nieuwe paadjes waar ik nog nooit gefietst had, met medefietsers die ik nog niet eerder gesproken had. Allemaal even enthousiast en behulpzaam. In een groep fietsen is op alle fronten leerzaam en gezellig. Afgelopen week had ik extra vrije dagen, waarin ik graag had willen fietsen. Helaas werkt het weer niet zo mee, en bij regen laat ik de fiets liever staan. Even een weekje rust voor mijn benen, misschien ook niet verkeerd. Tenslotte ben ik op sportief gebied echt niet veel gewend.

Leerpunten deze maand:

  • Tijdens een georganiseerde tocht nog beter op de wegwijsbordjes letten, zeker op het punt waar een splitsing in het aantal km is aangegeven.
  • In je eigen tempo fietsen, fietst het fijnste. Aanhaken bij een groepje met hetzelfde tempo is nog fijner.
  • Na een lange tocht iets zouts eten is geen overbodige luxe. Patat, chips, kom maar door!
  • Altijd meer eten meenemen dan ik denk nodig te hebben onderweg. Gelukkig heb ik nog geen hongerklop gehad, maar wel gezien bij anderen.
  • Liever iets te warm aankleden en onderweg kledingstukken uit doen, dan te koud gekleed op pad gaan. Mijn eerste verkoudheid van dit jaar te pakken, opgelopen tijdens het fietsen. Brrr!
  • Voor lange tochten is het handig een fietsrugzakje te dragen, daar kunnen alle arm- en beenstukken, overige kleding, reservebandjes en extra eten in. Scheelt proppen in de achterzakken! Ik heb deze van Vaude, een lichtgewicht, ergonomisch en gestroomlijnde rugzak, die weinig weerstand oplevert.

En dan zijn we alweer bijna de maand mei. Dé maand waarin het gaat gebeuren. Aanstaande zaterdag staat eerst de 150 km lange Elfmerentocht op het programma. Het is de grote generale repetitie, want twee weken later is het dan echt zover, de Elfstedentocht. Ik duim voor mooi weer, want dat scheelt al de helft. Duimen jullie mee?!

Dit vind je misschien ook leuk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.